Blogu Urologjik

Disa shkrime nga bota urologjike

Tumoret e traktit urogjenital

Tumoret e traktit urogjenital

TUMORET E TRAKTIT UROGJENITAL

TUMORET E VESHKËS DHE PYELONIT DHE URETERIT

01

Tumori i veshkËs deri në vitët 6o është i njohur me emrin hypernefron, emërtim nga Gravitzi, duke menduar se gjenëza e tumorit është nga gjendra mbiveshkore.Robini me 1855 ka cekur se tumori ka origjinë nga qelizat epiteliale të veshkës,ndërsa Bell cek se tumori ka origjinë nga qelizat epiteliale të tubuleve proksimale. Të gjitha tumoret e veshkës  mund të kenë gjenezë nga parenkima e veshkës, nga indi lidhor dhe vascular, nga indi sinusal i veshkës dhe kapsula e veshkës., 85% të tumoreve të veshkës janë malinje.Principi elementar në trajtimin e tumoreve të veshkës  është se të gjitha janë carcinoma derisa nuk percaktohet ndonjë status tjetër. Me 199o në SHBA janë regjistruar 253oo rastë, gjegjësisht  7,5  raste në 1oo.ooo banorë, sipas Grawick-ut.Incidenca te mashkujt është 2,3 të femrat 1,6. Në Anamoravë në periudhen 1987 deri 2o12 janë regjistruar 33 tumore të veshkës, 2 tumore të Wilmsit dhe 13 raste të tumoreve të pyelonit.Tumoret janë më të shepshta në decenien 4-6. Në paraqitjen e tumoreve rëndësi ka momenti hereditar, ndërrimet gjenëtike, ndikimi i estrogjeneve,ndikimi i alfatoksinëve të tipit një. Tumoret mund të paraqitën në kuadër të Sindromit Hippel-Lindau, sclerosis tuberosa. Tumoret e pijelonit shpesh janë në regjionet me nefropati endemike,kur kanë lokalizim bilateral. Tumoret beninje me karaktër epithelial janë : adenomet,onkocitomet,hemangiomet,hondromet, lejomiomet,neurofibromet.Mezenhimale janë fibromet,lipomet.Në grupin e tumoreve mikst kemi angiomiolipoma tipi i Morbus Pringle. Ndërsa nga kapsula e veshkës  janë fibroma, mioma,lipoma. Sot vlenë supozimi se adenomat,në rend të parë që janë mbi 3cm ,janë potencialisht malinjë dhe si  të tillë duhen të trajtohen

SIMTOMATOLOGJIA

02

Triasi karekteristik i Cambpellit hematuria, dhëmbja,masa palpabile  paraqitet në 1o-33%,.Haematuria mikroskopike ose makroskopike paraqitet në 4o-65%, ajo është spontane, totale dhe pa dhëmbje. Hematuria  mund të jenë shkas i  anemisë,kur është normokrome dhe normocite. Dhembja paraqitët në 2o-5o% të rrasteve, që mund të jenë momentale, të kenë karekter të dhembjes të syndromit lumbal, të duket si ftohje.Paraqitja e kolikes  renale të tumoret është e lidhur me obturacion të ureterit me koagulum. Masa palpabile  mund të jenë prezente sipas Garnickut në 2o-4o%, kur mund të palpojmë masë të lokuar në pjesën e sipërme ose të mesme të veshkës. Duhet pasur kujdes në hydronefroze,në veshkën policistike. Pos simptomeve të cekura mund të paraqitët me  tëmperaturë në 2o%, që janë disa ditëshe, të theksuara,në rend të parë në orët e mbrëmjes,

-eritrocitoza në 3 %,ku vlerat e hemoglobinës janë më të larta se 15 gr, për shkak të hipersekretimit të eritropoetinës,

-hipertensioni  që paraqitet për shkak ndërrimeve vaskulare brenda masës tumoroze.

– varicocela djathtas,

-kaheksia,policitemia,hiperkalcemia, rritja e vlerave të fosfatazes alkale.

Në materialin tonë kemi pasur 4 raste që nuk kanë pasur asnjë prej simptomeve të cekuara,por kanë ardhur për shkak të pengesave gastrike për të ekzaminuar fshikëzën biliare,për shkak të urinimit natën dhe prezences të BOU sindromit.

Diagnoza e tumoreve të veshkës dhe pyelonit vehet në baze të anamnëzes, tablos klinike, ekzaminimeve laboratorike ku kemi hematuri mikroskopike ose makroskopike, vlerave të rritura të fosfatazes alkalinë. Duhet bërë edhe citologjinë e urinës ku mund të detektohen qelizat malinje. RTG native e traktit urinar formon dyshim për masë tumoroze duke konstatuar konturat policiklike dhe volumetrinë e rritur. Ultrazeri transabdominal me sonde 3,5 Mhz ofron infomata për volumetrinë e tumorit, për strukturen, njëherit mund të diferencohet cista e veshkës. Urografia intravenoze  ofron informata për të dy veshkët.Në veshkën me tumor mund të kemi dislokacion të kalikseve, amputacion.Në Urografinë retrograde që është metodë zgjedhëse për tumoret e pielonit kemi fenomenin e gojës së gjarpërit. Sipas Langut CT dhe MR ofrojnë informata të duhuara për karekteristikat e tumorit, gjegjësisht stejgjingun.Renovasografia mund të tregojë vaskularizimin patologjik, ndërsa venografia se a kemi masë tumoroze në venën renale dhe venën cava. Renovasografia selective mundëson të bëhet edhe embolizimi me gelfom gjë që zvoglon gjakderdhjen gjatë intervenimit kirurgjik.Tani në disa vende bëhet nefectomia radicale robotike ose enukleimi robotic i tumorit nga veshka.

Tumori i veshkës mund të atakoj capsulen, fascia Gerota dhe të kaloj në organët e afërme.Me rrugët limfogjene dhe hematogjene mund të jep meta depozitë në tru,mushkri, mëlçi, eshtëra.

Tumoret e ureterit mund të jenë primar kur formohen që nga fillimi nga ureteri, sekundar që janë implantues nga lokalizimi primar në veshkë,pyelon ose në fshikëzën urinare. Tumoret e ureterit mund të jenë pasojë e iritimeve kronike me konkrement, ndikimit të metabolitëve të ndryshëm,ose të paraqitën te neophopathia endemike  sipas Petkoviqit.Lokalizimi më i shpeshtë është në 1/3  distale të ureterit. Tumori si shenjë kardinale ka hematurinë, dhembjen në formë të kolikes renale për shkak të obturacionit të lumenit dhe mund të shkaktojë uropati obstructive unilaterale. Në të njejtën kohë në ureter mund të jenë konkrementi, që mund të formojë dilema rreth etiogjenezës të uropatisë obstructive.Në materialin tonë nga viti 1987 deri me 2o12 kemi pasur 5 raste të tumorit të ureterit me lokalizimin unilateral dhe një rast me lokalizim bilateral të operuar në Beograd.

Për trajtim të tumorit të veshës duhet bërë nephrectominë radikale sipas Robsonit, që nënkupton menjanimin e veshkës me tërë kapsulen, menjanimin e nodusëve limfatik dhe menjanimin e ureterit në tërësi. Nephrectomise radikale mund ti paraprijë renovasografia selective me embolizim, ku intervenimi bëhet pas 48-72 orëve.Te lokalizimi bilateral i tumoreve nën 3cmm, të veshkës solitare mund të bëhet nephrectomia parciale percutane,nepohrectomia robotice parciale,ose ablacioni tumoreve  sipas Boylu.Boylu cekë se ka pasur 31 raste,prej tyre 21 carcinome   me dimenzione 1,9-72 qe i ka zgjidhur me robor nëphrectomy percutanë parciale.Sipas Atahan si terapi mund të përdoret krioterapia me helium. Tumoret e veshkës janë radiorezistentë, kemorezistentë.Disa në kemoterapi ordinojnë preparate të nitrouresë, disa aplikojnë dhe me hormonoterapi.Te tumoret e ureterit të pjesës distale,pas menjanimit të pjesës tumoroze mund të bëhet ureterocistoneostomia, Boari plastic ose nephectomia radikale.

Prognoza e tumorit varet nga grejdingu dhe stagingu. Grejdingu paraqet shkalën e malignitetit, që varet nga shkalla e diferencimit qelizor.

Grad.I- karcinomi mirë i diferencuar,

Grad II-karcinomi relativisht mirë i diferencuar,

Grad III-karcinomi i padiferencuar/anaplastic/.

Karcionomi grading në periudhën pesëvjeçare të jetëses është prezent mbi 8o%. Prezentë janë klasifikime të shumta për stejgjingun,si e Robsonit dhe Skinerit.Sot më së shumti perdoret TNM klasifikimi i Organizatës Nderkombtare të Shëndetësisë.

-Tx nuk është e mundur të percaktohet tumori primar,

– To- nuk ka shenja evidente të tumorit primar

-T1-tumori është me madhesi 2,5cm, i lokalizuar në veshkë.

-T2- tumori është me  madh se 2,5cm, akoma gjendet në veshke,

-T3- tumori atakon venën renale,ose gjandrën mbiveshkore, masën yndyrore, por fascia Gerota është intaktë.

-T4- tumori ka atakuar fascinë e Gerotës

 

 

TUMORET E VESHKËS TE FËMIJËT

Tumoret beninje të veshkës të fëmijët janë të rrallë, në rend të parë në fjalë, janë angiomyolipomat/hamartomat/, hemangiomat dhe hemangiopericitomat. Por, tumori më i shpështë te fëmijët me lokalizim në veshkë është nëphrobastoma i njohur me emrin e krirurgut anglez  Max Wilmsit. Tumori më shepsh është te femrat se të meshkujt, mund të jenë edhe me lokalizim bilateral. Mendohet se te lokalizimi bilateral në pyetje janë tumoret primare, e jo metastaza nga veshka me nephroblastome. Tumori zakonisht lajmërohet deri në moshën 5 vjeçare, por mund të lajmërohet  edhe pas kësaj moshe. Mendohet se tumori i Wilmsit  ka gjenezë nga strukturat embrionale të kanaleve të Wolfit, ku dominojnë qelizat blastemale,stromale dhe epiteliale,. Wilmsi shpesh gjendet në anomalitë kongjenitale.Nëse në pyetje është lokalizimi bilateral ky korelacion është edhe më i lartë. Nga aspekti patohistologjik dhe ecuria e sëmurjes Wilms tumori ndahet në dy grupe:

–         Në 9o% kemi wilms me histologji të lakmueshme,ku bejnë pjesë nefrona mezoblastike kongjenitale.Nefrobastomatoza, cistat multilokulare të veshkës,

–         Në 1o% të rasteve kemi histologji të palakmueshme,ku bëjnë pjesë  edhe tumori anaplastic,tumori rabdoid  malinj,me prognozë të keqe.

Zakonisht tumori kur fillon lokalizohet në polin e sipërm, por për shkak të rritjes eë shpejtë,tumori mbushë hemiabdomenin, depërton kapsulen e veshkës.Brenda masës tumoroze  mund të kemi shenja të nekrozës, cista hemoragjike. Tumori mund të atakoj muskulaturën lumbale.Metastazet mund të jenë percontinuitatem në organët e afërme, ndërsa në mënyrë hematogjene në mushkëri,mëlci, tru dhe eshtëra.

SIMTOMATOLOGJIA

Zakonisht kemi masë tumoroze abdominale që vërehet nga nëna ose nga mjeku, ku me rastin e palpacionit duhet përdorur vetëm palpacionin sipërfaqesor,pasi ekziston mundësia që palpacioni i thellë dhe i vrazhdë mund të ndikoj në procesin e metastazimit të hershëm. Dhëmbja, hematuria, febriliteti mund të jenë prezentë, por nuk janë shenja standarde. Në RTG mund të shihen konturat e smadhuara të veshkës që janë policiklike.Në urografi infusive mund të shihet zgjatja e kalikseve, amputacioni, deformimi.Në ekzaminimet laboratorike mund të kemi sedimentacion të rritur, anemi, nëse ka nekrozë kemi leukocitoze. Është e preferuar të behet ultrasonografia dhe MR.  Wilmsi si tumor ka pesë stadiume

–         Tumori lokalizohet vetëm në veshkë,

–         Tumori atakon capsule e veshkes dhe fascia Gerota

–         Kemi metastazë  në noduset limfatike,por jo edhe hematogjene

–         Kemi metastza hematogjene në mushkëri,melci,tru dhe eshtëra

–         Kemi lokalizim bilateral të Wilmsit.

Pas diagnostikes aplohet në perioden parraoperative terapia me cistostatike me actinomicin D dhe vincristinë sulfat. Rruga operative është transabdominale sikur te lokalizimi unilateral dhe bilateral.Në periudhen postoperative mund të përdoret edhe radioterapia. Prognoza e sëmurjes varet se në cilën fazë gjendet tumori në momentin e diagnostikës.Te stadium i  perodës dyvjeçare të jetësës është 81%.Në materialin tonë kemi pasur dy raste, një i moshës 4 vjeçare, një me moshë 6 vjeçare.

 

FEOKROMOCITOMA

Feokromocitoma është tumor i qelizave kromafine. Aktiviteti hormonal i këtij tumori është i njohur më 1936 nga ana e Beer,edhepse tumori si nozologji është i njohur që nga viti 1886. Incienca është o,1% e paraqitjes të feokromocitomes në populacion. Semurja mund të kenë edhe karakter familjar. Më shpesh paraqitet të femrat se të meshkujt të moshës 4o-6o vjetë.Nuk janë rastet e rralla kur feokormocitoma lajmërohet në kombinim me anomaly kongjenitale të indit neuro- ectodermal, si neurofibromatoza,hemangiobastomi i trurit,neoplazia multiple endocrinë/MEN/,carcinoma medulare e thyroidese, karcinomat e gjandrrave parathyroide. Qelizat kromafinë mund të kenë edhe loakalizim ektopik kur kemi hipertension parakzomal me rastin e urinimit. Në 5o% të rasteve tumori gjendet në gjandrrën mbiveshkore,në 1o% në krahror, në 7% është me lokalizime të ndryshme në të njejtën kohë.Kështu ka qenë një rast ,në  kohën e qendrimit  tim në specializim në Klinikën “Rebro” në Zagreb. Te feokromocitomi kemi lirimin e menjëhershëm të kateholaminëve, që janë shkas të rritjes eksplozive të tensionit të gjakut., tahikardi,dhëmbje koke, djersitje të ftohtë. Në 75% të rrasteve kemi triasin,palpitacion,kokëdhëmbje,djersitje, ndonjëherë molisje,nervoze,anksiozitet dhe me  dhëmbje epigastrike. Ngritja e tënsionit të gjakut mund të jenë spontane ose e provokuar me punë fizike, strese emocionale,me ndërrimet e menjëhershme të trupit.Si rezultat i rritjes rapide të RR mund të paraqitet infarkti i miokardit,insulti cerebral,fibrilacioni i ventrikuleve. Te feokromocitoma vlerat e kateholaminave të liruara janë 10 herë më të larta se në rrethana normale.Vëlerat normale të kateholaminëve  në urinë brenda 24 orëve janë 1oo mikrograme. Granulet kromafine  kanë sasi më të madhe ADP-së që me hidrolize lirojnë sasi të rritura të hormonit. Qelizat kromafinë mund të jenë të stimuluara me nikotin,histaminë. Në krahasim me gjandrren suprarenale normale të feokromocitomi  sekretohet me shumë noradrenalinë. Vlerat e thartinës vanilmandelinës dhe metanefrinës janë të rritura në urinë.Vlerat normale të VMA  6 mg në 24 h urinë, ndërsa të metanefrinës 2,5 mg.Nëse këto vlera janë mbi vlerat referente ekziston dyshimi i theksuar në prezencën e feokromacitomes.Sipas disa autorëve metanferina e rritur në 1oo% të rastave flet për feokromocitom,ndërsa vlerat e rritura të WMA në 82% sipas Clevelandit. Për diagnozë precize mund të bëhet testi me fentoalmin dhe regitin.Pas diagnostikës precize duke përdorur edhe MR ,duhet ordinuar fenoksibenzamin 4o deri 1oo mg. Me rastin e operimit duhet pasur kujdes në periudhen paraoperative, pasi janë të përshkruara rastet e incidentëve të mbaruara në mënyrë fatale. Operimi i feokromocitomes duhet të jenë në duartë e operatorëve me përvojë,pasi rastet fatale mund të ndodhin edhe në fushën operative.

Tumoret e fshikëzës urinare

03

Paraqesin tumoret më të shpeshta të traktit urinar.Spas Mostofit në 100 tumore të fshikëzës urinare,vijnë 10 tumore të veshkës dhe 2 tumore të ureterit. Incidenca e tumoreve të fshikëzës urinare te mashkujt është 4-5 here më e shpështë  se te femrat, më shpesh është pas moshës 4o vjeçare. Në fshikëz mund të jenë prezentë tumoret primare beninje ose malinje, ndërsa tumoret sekondare kanë gjenezë nga mitra,rectumi,prostata, zorrët.  Në 95% të rasteve  tumoret primare kanë origjinë nga epiteli, ndersa 5% janë  me natyrë mezenhimale. Tumoret malinje/sarcomat/ lajmërohen tek të rinjët dhe tregojnë shkallë të lartë të mortalitetit.Tumoret më të shpeshta beninje janë neurofibromet,hemangiomet,lejomiomet, por nuk mund të eliminohen edhe rastet e feokromocitomes që kanë qelizat hromafinë në fshikëzë, ashtu që gjatë urinimit kemi rritje paraksozizmale të tensionit të gjakut. Në grupin e tumoreve epiteliale në 9o% është carcinoma tranziocelulare, ndërsa në 1o% të rasteve kemi adenocarcinoma, carcinoma palonocelulare.04

Etnogjeneza e tumoreve të fshikëzës është e kushtëzuar nga shumë faktore

–         Faktori hereditar, kemi raste familjare të tumorit të fshikëzës urinare,

–         Anomalitë kongjenitale si extrofia e fshikëzës urinare,Pruni Bell sindromi/ fenomeni I kumbullës së terrrur/, divertiklet primare që mundësojnë urinimin në dy kohëra dhe iritime permanente,

–         Duhani një ndër faktorët kryesor, me ndikimet e metabolitëve 3,5 benzipirenit,

–         Vendi i punës/Rehn/ përdorimi i ngjyrave të nilinës,pesticideve,

–         Infekcionet irituese dhe konkrementi,

–         Radiacioni, si rasti i Çernobilit, havaritë pas cunamit në Japoni, havaria me centralet atomike në Bullgari dhe Ermeni.

–         Ndikimi i fenacetinës/Zollinger/ Kur përdoret më tëper se 2 gr/24 h,

–         Ndikimi i virusëve onkogjen.

06

Në periudhen prej  vitit  1987-2o12 në Anamoravë janë evidentuar 154 raste të tumoreve të fshikëzës urinare,prej 39o rastëve të tumoreve të evidentuara në ketë periudhë. Kjo tregon  se çdo i katërti tumor i evidentuar është me lokalizim në fshikëzë. Është evidente  se raporti mashkull, femer është 8 me 1, dhe se tumoret në regjionin e Anamoraves me lokalizim në fshikëzë zakonisht lajmërohen pas moshës 5o vjecare. Është evidente se të gjithë kanë qenë duhanpirës të gjatë dhe të denjë, me mesatare prej 3o vitesh edhe ate  duhangjinjë dhe me 4o cigare minimum në 24 h.  Kaptinë në vehte paraqet carcinoma in situ, që paraqet fillimin e çdo tumori malinj të fshikëzës urinare,për çka diganostika e hershme ofron rrezultatet superlative, nëse bëhet në ketë faze. Abol Hassan nga Mansura e Egjiptit cekë rolin e shistosomiases në paraqitjen e kancerit të fshikëzës urinare. Abol Hassan cekë se  199 raste  më 1996  të tumorit të fshikëzës urinare në stadin  T1G3. Karcinoma in situ/CIS/ ka fillimin në qelizat e shtresës bazale që tregojnë afinitet të rriten në drejtim të lumenit të fshikëzës urinare. Organizata UIIC definon CIS-in si anaplazi të shtresës siperfaqësore të epitelit,pa struktura proliferative dhe me membranë bazale intaktë. CIS një kohë mund të jenë asimptomatik, nëse lajmërohen simptomet atëhere prognoza është e keqe.Për Mostofin CIS i paraprinë  karcinomes tranziocelulare mbrenda 2-5 vjet. Te dyshimet më të vogla është e preferueshme të bënë ekzaminimet citologjike të urinës kohë pas kohe, pasi edhe biopsioni mund të jenë negativ.Mostofi cekë se CIS tregon tre shkallë malinjiteti

varësisht nga shkalla e diferencimit qelizor, që determenon prognozën e semurjes. Major cekë se vetëm grada III, është CIS-i i vertëtë dhe se ketë duhet trajtuar me terapi intravesicale duke ordinuar thyotepa,doxorubicin ose BCG, duke qëndruar 6o minuta ilaqi në lumen të fshikëzës urinare.

 

 

 

Carcinomat tranziocelulare që gjenden në mukozë që  janë superficiale  kanë një incidence 6o-65% ndërsa forma invasive që atakon menbranën bazale, infiltron shtresën muskulare.Tumoret e malinjitetit të parë tregojnë 07anaplazi të lehtë, ndërsa ata  të shkallës së tretë kanë anaplazi të theksuar, ndërsa ata të shkallës se dytë kanë anaplazi relative..Karcinomet në fshikëzën urinare mund të jenë solitare,multiple,difuze.Çdo karcinom pavarsisht nga numri tregon shkallë të lartë recidivi.Të karcinomet invasive masa tumoroze atakon të gjitha shtresat e fshikëzës urinare deri në adventicion, mund të atakojë indin perivesikal dhe organet në abdomen dhe pelvik.Në mënyrë limfogjene dhe hematogjene mund të atakojë noduset limfatike, të jep meta depozitë në mushkëri, mëlci,tru, zorrë, eshtra.

Simptomet kryesore me të cilat manifestohet tumori i fshikëzës urinare është hematuria e cila është spontane,pa dhëmbje, totale, që mund të jenë mikroskopike dhe makroskopike, që mund të shkaktojë anemi hipokromike dhe normocitare. Hematuria mund të jenë prezentë disa ditë, mund të jenë paraksozmale. Mund të kemi uroinfeksion sekundar me djegëje gjatë urinimit.Ndonjëhere për shkak të gjakosjes dhe koagulumeve të formuara në lumen të fshikëzës mund të paraqitet tamponada . Paraqitja e hematurisë  formon frigë te i sëmuari dhe bëhet shkas të lajmerohet te  urologu. Simptomet tjera janë dhëmbja ,e cila është permanente, ndërsa të meta depozitet në eshtra dhëmbjet bëhen të padurueshme. Mund të paraqitet edhe 08lifedema, kur janë të atakuar noduset limfatike. Për shkak të uropatise obstructive mund të kemi ureterohidronefroze unilaterale ose bilaterale, varësisht nga lokalizimi i masës tumoroze ,madhësia dhe shkalla e stejgjingut. Për ketë mund ti kemi të rritura vlerat e uresë dhe kreatininës. Në ekzaminimet laboratorike mund të kemi shenja të anemisë, vlerat e rritura të fosfatazes alkale , imunoglobulinët në urinë mund të jenë të rritura, citologjia e urinës është pozitive, CEA markeri i rritur. Pos ekzaminimeve citologjike, laboratorike duhet bërë urterocistoskopinë duke verifikuar prezencën e tumorit në fshikëzën urinare, duke marur me biopsion materialin për patohistologji, duke ekzaminuar edhe orificimet se tumori e ka atakuar ureterenë distale kur mund të meret brush biopsioni. Urografia infusive me cistografi descedente mund të na ofrojë informata për gjendjen e veshkëve, për gjendjen e uretreve dhe prezencën e tumorit në fshikëzën urinare.Cistografia ascedente në AP dhe dy gjysmë profile mund të tregojë fenomenin e kafshimit ose fenomenin infiltrative të fshikëzës urinare.Voges  cekë se MR ka prioritet ndaj CT në diagnostiken e tumoreve të fshikëzës, në rend të parë kur ajo punohet pa contrast. Prognoza e sëmurjes shumë varet nga grejdingu dhe stejgjingu i tumorit tranziocelular. OIIC ofron këtë shemë të stagingut të tumorit në fshikëzën urinare

-To nuk kemi masë tumoroze në materialin e marrur

-TIS carcinoma ins situ

-TA tumori proliferative, me rritje egzofite në drejtim të lumenit, pa cënuar menbranën bazale

-T1 invazioni i lamina propria mucose

-T2 invazioni i shtresës sipërfaqësore muskulare

-T3A invazioni i shtresës së thellë muskulare,

-T3B depërtimi në indin perivesikal

-T4A invazioni i organeve fqinje

-T4B fiksimi i tumorit për muret e pelvikut ose murin abdominal.

Para ordinimit të tërapisë duhet ofruar përgjegje , a është prezente CIS-i, a është e atakuar shtresa muskulare dhe çfare grading kemi.

09Të karcinomet invasive TUR nuk është metodë e ordinuar, por as cistectomia parciale.Të format e karcinomit invaziv duhet përdorur metodën radikale.Ku metodës radikale operative si terapi adjuvante mund ti paraprije radiotërapia ose kemoterapia.Në kemoterapi përdoret metotreksati,doksorubicini,ciklofosfamidi, cisplatiniumi.Cistectomia radikale  të meshkujt nënkupton menjanimin total të fshikëzës urinare, indin perivesikal ,prostatës me vesikule seminale eventualisht edhe uretrenë prostatike. Të  femrat duhet menjanuar mitren dhe vaginën. Të cdo cistectomi radicale duhet  bërë ekscizionin  e noduseve limfatike të pelvikut.Njëherit duhet zgjidhur problemin e derivacionit me ileum conduit, me ureterosigmoidostomi sipas Godwinit, ose Ureterocutanestomi sipas Brickerit. Periudha pesëvjeçare varet nga grejdingu

 

 

 

TUMORET E URETRESË

Incienca e tumoreve të uretresë është e rrallë.Në regjionin e Anamoravës në periudhen 1987-2o12 kemi pasur 6 tumore primare dhe dy sekundare, që kanë pasur origjinë nga vulva. Të gjitha rastet me tumor të uretresë kanë qenë femra,asnjë rast te meshkujt. Tumoret e urteresë te femrat mund të jenë nga epiteli dhe nga mezenhima.Në tumoret beninje më të shpështë janë fibromet, miomet, karunkulat,cistat periuertrale, ndërsa ato malinje nga epiteli janë carcinoma tranziocelulare, carcinoma planocelulare. Carunkulet zakonisht prezentohen në formë të një dredhëse në orificiumin e jashtëm të uretresë, zakonisht kanë nisje nga muri i poshtëm, që lehtë mund të shkapërderdhen në manipulime. Carunculi me pozicionin e vet mund të shkaktojë gjakosje intermitente, mund të jenë prezentë uroinfeksionet recidivuese, ndërsa në rastë kur caruncula mbyllë orificiumin e jashtëm mund të shkaktojë retence urinare. Në materialin tonë kemi pasur 6 raste, në shumicën e rasteve janë detektuar nga ana e gjinekologut, i cili pastaj ka kërkuar medimin e urologut. Diagnoaza e carunculus vehet me inspekcion, ndonjëhere duhet bërë ureteroscopinë dhe  biopsinë.Në shumicën e rasteve bëhët elekrokoaguulimi, meret materiali per PHD dhe vehet kateteri per disa ditë.

Te carcinoma e uretresë te femrat kemi uretroragi,.pengesa dizurike, urinime imperative, dhëmbje në perineum. Pas diagnostikes të carcinomes se uretresë mund të aplikohet radiotërapia, tërapia kirurgjike ,ose kombinimi i terapisë adjuvante me intërvenim krirugjik.Tumoret e stadit O dhe A i trajtojmë me TUR, Tek stadium A aplikojmë brachioterapi ose uretroectomi parciale.Te Stadiumi C bejnë uretroectomi parciale.

Carcinomet te meshhkujt janë 8 here më të  rralla se të femrat.Më së shpeshti janë të lokalizuar në pjesën bulbomembranoze dhe në fossa navicularis.Format më të shpeshta janë  carcinoma squamocelulare, tranziocelulare dhe adenocarcinoma.Adenocarcinomet kanë gjenëze nga gjendrat e Litreut dhe Cowperit.Tumori mund të rritet si intraluminal ose intramural,kur mund të shpërndahet në perineum,prostatë. Në shumicen e rasteve kemi të atakuara noduset limfatike inguinale,iliakale dhe obturatore. Tumori nëse është intraluminal mund të jep simptomet sikur të stricturat,kur kemi curil të holle, vështërsi në urinim. Për diagnozë pos anamnezes me rëndësi është të bëhet uretrografia ascedente, kur mund të kemi shenja stenoze ose defect në contrast.Pos uretrografise duhet bërë uretrocistoscopinë me biospi.Duhet bërë edhe MR për të detektuar noduset limfatike a janë të atakuara.Te stadi O dhe A duhet bërë TUR.Te lokalizimi proksimal/bulbomembranoz në stadin A dhe B duhet bërë resekcionin e uretresë dhe uretrorafinë.Në stadin C dhe D ekscizionin radikal të uretresë në bllok me dijafragmen urogjenitale, cistoprostectominë, limfadenctominë e noduseve limfatike inguinale dhe iliake.Në periudhen postoperative për të preventuar recidivin duhet bërë radiotërapinë.

Në tumoret sekundare origjina e tumorit primar mund të jenë nga vulva,nga cistat e Bartolinit.Në materialin tonë kemi pasur dy raste femra që kanë pasur sarcomë të vulves, njera me meta depozitë në regjionin inguinal. Te njera në Shkup është bërë vulvectomia dhe rrezatimi, ndërsa ajo me meta depozitë ka vdekur pas tre muajve.

TUMORET E PENISIT

Perbejnë 1% të të gjitha tumoreve të traktit urogjenital te meshkujt.Në materialin tonë nuk kemi pasur asnjë rast të tumorit malinj. Incidenca e tumoreve malinje te personat me circumcision është e vogël.Mendohet se balonitet,leukoplakitë,eritroplazitë paraqesin gjendje parakanceroze. Kercinomi i penisit  mund të paraqitet në formën ekzofite dhe formën ulcerative.Tumori në fazat më të avansuara mund të atakojë corpora cavernosa,mund të lajmërohet edhe në lëkurë.Depërtimi i tumorit në drejtim të lumenit të uretresë paraqitet raritet,ashtu qe nuk kemi uropati obstructive.Lokalizimet më të shpeshta janë në glans penis, sulcus coronaries, dhe në prepucium. Tumori zakonisht metastazon në noduset ingunale,pastaj noduset iliakale dhe obturatore.Metastazet hematogjene lajmërohen në eshtra,mushkri,melci. Sëmurja ka përparim të ngadalshëm.Si ndërlikim i sëmurjes mund të jenë edhe fistulat uretrocutane.Nëse tumori atakon vetëm prepuciumin duhet bërë circumcisionin.Në rastet tjera varësisht nga stadi duhet bërë  amputacionin penil 2cm mbi lokalizim ose amputacionin radical me uretrostomi perianale dhe radioterapi.

 

 

PATOLOGJIA E PROSTATËS

Inflamaconet e prostatës  mund të jenë të natyrës specifike/ tuberkulare dhe gonoroike/ dhe jospecifike që janë të shkaktuara nga bakteriet gram negative,me viruse ose bakterie atipike si  klamidie,mikoplazma,trichomonas..Inflamcioni i prostatës mund të manifestohet si sëmurje në vehte,ose në kombinim me inflamcionin e uretresë,fshikëzës urinare.Kur është në kombinim me proctitet, hemoroidet njihet me emrin prostadini. Prostatitis zakonisht manifestohet pas periudhës së pubertetit.Prezent janë shënimet e ndryshme stastistikore për incidencen e prostatitis në nje populacion.Në kohë të fundit përqindja është 22%.Në populacionin e Anamoravës para 1999 incidenca ka qenë 14%,, pas vitit 2oo2 është 21 %..Edhepse në aspektin klinik kemi tablo të kjartë klinike, izolimi i agensit është bërë në 7%, ndërsa  urinokultura,spermokultura në 93% të rasteve ka qenë negative.  Shenjat e prostadinise  në formë të dhëmbjeve në regjionin e prostatës,pengesat dizurike kanë qenë prezente në matërialin tonë në 89% të rasteve. Prezent janë edhe  klasifikimet e ndryshme të prostatës varësisht nga agensi, por në princip vlenë forma bakteriale dhe abakteriale me ecuri akute ose kronike. Zakonisht dominon forma abakteriale e prostatitëve me ose pa prostadini..Shkaktari më i shpështë i prostatitëve akutë dhe kronik është e.colli,pastaj proteus,entërobactër,klebsilea,pseudomonas nga grupi i gram bakterjeve negative. Të prostatitët kronik kemi infeksione rekurente urinare.Enterokoku është e vetmja bakterie gram pozitive që mund të shkaktojë prostatit bacterial. Sa i përket formave jotipike të bakterjeve si me klamidie, mikoplazme, ureaplazme- ndahen mendimet se a munden këto forma të shkaktojnë inflamacion të prostatës,edhepse mund të jenë shkaktar të uretriteve.Faktorët disponues që mundsojnë paraqitjen e prostatitëve janë : mosha, qendrimet e gjata ulur të vozitësit, alkooli, mardhëniet seksuale, manipulimet medicinale.Infeksioni deri te prostata është në shumicën e rasteve ascedente përmes uretresë,pastaj hematogjen të furunculet,angina,spetikemitë,të mumps,influence, ose me rrugë limfogjenë te hemoroidet,proctitet, abceset peritoenale.

 

Prostatitis acuta

10

Tabloja klinike fillon me temperaturë të lartë të përcjellur me ethe,molisje, rraskapitje, ngacmim me rastin e urinimit, urinim të vështërsuar deri në retencë urinare,me dhëmbje në regjionin suoprasimfizer dhe perianal. Në palapacionin digitorectal, prostata është e smadhuar, me dhëmbje ekstreme në palpacion. Është me rëndësi të bëhet kontrollimi mikroobiologjik i eksperimatit të prostatës edhepse tabloja klinike është mjaftë karekteristike. Në eksperimat kemi leukocite të shumta,makrofage.Nëse numri i leukociteve në një fushë është 1o-2o flasim për infeksion suspect,ndërsa kur numri i leukociteve është mbi 2o, atëhere infeksioni është evident. Makrofaget e pasur me lipide poashtu janë shenja patogmonike,pasi ato në kushte normale nuk gjenden në eksprimat. Te të sëmuarit me prostatitis acuta duhet bërë spermokulturen me antibiogram.Në hemogram kemi leukocitozë me nëutrofili.Mund të jenë  prezente piuria dhe hematuria. Sëmurja nëse nuk trajtohet me kohë mund të kaloi në abces të prostatës. Në tërapi të prostatitëve akut duhet ordinuar antibiotike në baze të antibiogramit, analgjetike dhe spasmolitike,eventualisht laksant.Nëse kemi paraqitje të abcesit duhet bërë drenimin në mënyrë transuretrale,në disa raste me rrug perineale.Nuk është e preferuar drenazha e  abcesit me rrugë rectale,për shkak të mundësisë që të paraqitet fistula uretrorectale. Nuk duhet lejuar kurfar manipulimi transurethral dhe mardhënje seksuale.

Prostatitis chronica

Forma bakteriale është më e rrallë se forma abakteriale.Në 85% të rasteve prostatitit chronic nuk i paraprinë forma akute e prostatitit.Në manifestimin e prostatitis chronica rol kanë uroinfeksionët recidivuese,prostatolitët, konkrementët në fshikëzën urinare dhe uretre. Simptomet e semurjes janë të llojllojshme dhe jospecifike. Kemi pengesa dizurike,urinim të shpeshtuar dhe të pamjaftuar.Mund të jenë prezente nocturia,paraqitja e senzacioneve në uretre,prezenca e hematurisë iniciale ose tërminale.Dhëmbjet  janë të theksuara, shumë herë jo mirë të definuara.Dhëmbjet dinë të rezatojnë në drejtim të rektumit.Sëmurja gërryen psiqiken e të sëmuarit, ashtu që prezentimi i simptomeve është shume me i theksuar se gjendja objective.Në papalcionin digjitorectal të  prostatës mund të jenë normale,ose me ndërrime fokale rallë here difuze.Prostata mund të jenë edhe e vogël, sklerotike/ Karpenko/. Kur prostata është e vogël dhe sklerotike në diagnozën diferenciale mund të vie në shprehje carcinoma e prostatës. Është e preferueshme përmes masazhës së prostatës  të ekzaminoihet eksprimati,ku mund të kenë leukocite ,qeliza të deksvamuara dhe bakterie. Me ultraze transabdominal mund të konstatohet prezenca e prostatolitëve në indin glandular të prostatës.Te prostatitët kronikë kemi zvoglimin e vlerave të zinkut të sperminës,fosfatazes acidike. Të prostatitët kronik kërkohet terapia afatgjate prej një deri tre muaj.Mund të ordinohet visiren, ciprofloksacin,trimethoprim.Pos antimikrobikeve mund të ipen  antiholinergiket/ Ditropan/.Për dhëmbje duhet ordinuar analgetike në formë të supozitorëve.

 

Prostata është gjandërr që ka formën e gështenjës që lokalizohet nën fshikëzën urinare.Baza e prostatës është e lidhur me fshikëzën urinare dhe vesikulet seminale.Maja e prostatës është e këthyer te poshtë dhe qëndron në fascinë e sipërme të diafragmes urogjenitale..Varësisht nga rëndësia morfologjike,funkcionale dhe patologjike prostata ndahet në katër zona:

–         Stroma fibromuskulare e parme,

–         -zona periferike,

–         Zona qëndrore dhe

–         Indi periprostatik.

Në të shumtën e rasteve prostata ka dy lobuse, por shpesh e gjejmë edhe lobusin e mesëm.Të hypertrofia beninje e prostatës, rallëhere te carcinoma e prostatës rritet lobusi laeral ose medial, që shkakton pengesa në urodinamike. Faqja e pasme e prostatës është në kontakt me faqen e parme të rektumit, që ndahet me fascinë Denonwille.Kjo fascije pengon kalimin e karcinomes së prostatës në rectum. Stroma e prostatës paraqet 3o% të indit prostatik, ndërsa 7o% paraqet pjesa glandulare..Hypetrofia beninje e prostatës dhe carcinoma e prostatës  formohen në pjesën glandulare. Në kushte normale te të rinjet pesha e prostatës është 2o gr.

Nga aspekti embriologjik baza e prostatës ka origjinë nga endodermi dhe mezodermi.Indi muskulor dhe lidhor zhvillohen nga mezenhima, ndërsa pjesa glandulare  nga gypi primitiv i uretresë.Prostata furnizohet me gjak arterial nga arteria rektale dhe arteria vesikale e poshtme, ndërsa gjaku venoz nga prostata përmes pleksusit vesikal dhe prostatik  shkon në venët iliake. Në inervimin e prostatës marrin pjesë nervat e plexus pelvicus dhe qelizat ganglionare të lokalizuara në siperfaqe të prostatës.

Prostata  tajon secret që formon baze per jetesë të spermatozoideve duke formuar ejakulatin.Sasia e sekretit mbrenda 24 orëve është o,5 deri 2 ml. Sekreti nga aspekti biokimik përbën ujë,natrium,kalium,kalcium,në sasi më të madhe se plazma, ndërsa ka më pak kloride,bicarbonate dhe fosfate se plazma.Në secret ka citrate,zink.Zinku ka rëndësi të madhe në metabolizimin e spermatozoideve dhe ka rol antibacterial.Prostata është burimi kryesor i sperminës.Në spermën humane prezente janë 15 tipe të prostoglandinëve.,Mendohet se prostoglandinët kanë rol në procesin e erekcionit,ejakulacionit dhe transportit të spermatozoideve.Sperma  tregon reakcion alkal,ndërsa sekreti vaginal është acidik. Spermatozoidet më së miri lëvizin në PH  6.o-6,5.Prostata njëherit formon PSA/ prostatic Specifik Antigen/ PAP/, Prostatic Acid Phosphatase/ dhe PSP/ Prostatae Specific Protëin/

Prezente janë klasifikimmet e ndryshme për patologjinë e prostatës,ne do të cekim njerën/ Willmar Scchwabe/

–         Semurjen inflamative të prostatës/ prostatitis acut, chronic dhe abcesi i prostatës/

–         Prostatopathitë dhe gurët e prostatës

–         Hypetrofia e prostatës/ hiperplazioni beninjë i prostatës/adenoma e prostatës/

–         Karcinoma e prostatës

Hyperplazioni beninjë i prostatës

11

Kjo nozologji njihet edhe me emrat si hypetrofia beninje e prostatës, si adenoma prostate. Sipas definicionit hyperplasia beninje e prostatës paraqet shumëzimin e indit muskulor,mioepitelial, epithelial dhe lidhor të gjandrrës. Zakonisht kjo sëmurje manifestohet pas moshës 5o vjeçare, ndërsa në moshen 8o vjeçare është vertetuar se HBP është present në 9o% të rasteve, Në moshën 6o vjeçare është veretuar se në 42% të rasteve janë prezente ndërrimet histologjike për HPB. HPB është më shpesh te raca e zeze dhe manifestohet më heret në krahasim me racen e bardhë. Etiologjia e paraqitjes të HPB akoma nuk është e sqaruar në tërësi. Rol në paraqitjen e sëmurjes kanë faktorët socioekonomik, libido, sëmurjet si hipertensioni, diabeti mellitus, ciroza,mosha.  Është korelacion i lartë në mes moshës dhe HPB.Hormonet androgjenë janë të domosdoshëm  për hiperplazionin nodular, në rend të parë forma active e testosteronit, dihidrosteroni. Disa  autor cekin se rol në manifestimin e HPB kanë estrogjenët,pasi koncentrimi i estrogjenëve me moshë rritet, në rend të parë të metabolitëve të estrogjenit. Është i njohur fakti se të HPB  kemi hiperplazionin e indit proksimal periuretral, që ka ndieshmërinë maksimale në estrogjen.

TUMORET E HERDHES/TESTISIT

 

Tumoret e herdhes janë tumoret më të shpeshta te meshkujt e moshës 2o-3o vjeçare. Ata paraqesin 1-2% të tumoreve malinjë te meshkujt. Seminomi tipik kur nuk lajmërohet pas pubertetit,ai spermatocit kur nuk lajmërohet para moshës 5o vjeçare, ndërsa  teratomet mund të lajmërohen edhe te fëmijët. Incidenca e tumorit në herdhen e djathtë është më shpesh se në të majtën. Tumoret e herdhes mund të jenë të lokalizuar në indin e herdhes,në retë testis, tunica vaginalis dhe mbi herdhe.  Në SHBA  paraqitën 55o raste  në vit. Në Finlandë  sipas Langut  incidenca është  4-6 % në 1oo.ooo. Në SHBA incienca është  2,6-4% në 1oo.ooo banorë.Në Danimarkë  incidenca e tumoreve të herdhes është 3,2 deri 6,3 në loo.ooo banorë.Tumoret e herdhes nuk janë karekteristike vetëm e njeriut,por mund të paraqiten në herdhet   orangutanit,te qeni dhe shpezët ku shpesh janë seminomet.Te kali më shpesh paraqiten seminomet spermatocyte dhe teratocarcinomet.

Karcinomet embrionale më shpesh janë të minjët. Sa i përket etiogjenezes  është konstatuar se faktori gjenetik ka rëndësi, pasi shohin raste familjare,te binjakët.Sohval cek se tumoret e herdhes janë shpesh të kriptorkizmi, në rend të parë kur është ai prezent pas moshës 3 vjeçare. Sipas Sohval incidence e tumorit në herdhen me retencë është 11%. Le cont me 1851 përshkruan rastin e parë të tumorit në testisin me kriptorkizem.Ndërsa Chevassu me 19o6 përshkruan rastin e parë të tumorit në herdhe pas operimit të kriptorkizmit. Të lokalizimi abdominal i herdhes  paraqitja e tumorit është 6 herë më e madhe se te lokalizimi inguinal.Batata përshkruan 125 raste me tumor të tetisit të kriptorkizmi. Për atë ai preferon se te personat mbi 3 vjetë që kanë retencë  duhet bërë biopsionin, në rend të parë kur mosha është mbi 1o vjeçë. Te rastet me kriptorkizem te të moshuarit pas pubertetit duhet bërë orkidektominë me PHD, ndërsa te lokalizimi bilatëral, në njerën anë duhet bërë orkidectominë me biopsion, në anën tjetër orchidopexinë me biopsion. Batata cekë se ka gjetur  53% të tumoreve në stadin I-.18% në stadin II, dhe  29% në stadin III te personat me kriptorkizem. Rol në paraqitje ka edhe faktori gjenetik që më së miri shihet te paraqitja e tumorit te monozigotët dhe dizigotët. Parotiti dhe orchiti atrofik mund t’i paraprijnë tumoreve të herdhes.Në 95% të rasteve të tumoret e herdhes dominojnë format malinje.Spas Langut seminomat paraqitën në 33-5o%, karcinomet embrionale  2o-33%,teratomat  në 1o-33%. Prezentë janë klasifikimet e ndryshme për tumoret e herdhes si Fridman  dhe Moor me 1946, Dixon dhe Moor me 1952,  Mostofi dhe Price 1973,Collins dhe Pugh me 1975.Sipas WHO tumoret e herdhes ndahen në:

1.TUMORET GJERMENATIVE

– seminomi i pastër

– karcinomi embrional i pastër ose me seminoma

– teratomi i pastër ose me seminoma

– teratomi me karcinom embrional ose me choricarcinom, me seminoma ose pa të,

– choriocarcinomet e pastra ose me seminom,ose me carcionom embrional ose kombinim i të gjithave.

2.TUMORET JOGJERMENATIVE

-androblastoma/tumori i qelizave të Sertolit/,

– tumori i qelizave të Leydigut,

–  gonadobalstoma,

– limfomat,

– tumori adenomatoid

– carcinomat papilare të retë tëstis,

– hemangioma tëstis

Tumoret e herdhes karekterizohen që janë me dimenzione të ndyshme, ku pesha e herdhes bëhet e rritur,për shkak të tërheqjes të enëve të funikulusit mund të paraqitet dhëmbja.Sipërfaqja e masës tumoroze mund të jenë e nodulare, policiklike, që të jep pamjen e një guri,në krahasim me herdhen e shendoshe. Tumori në momentin e diagnostikes mund të zgjërohet në drejtim të mbeshtjellëseve ose në drejtim të epididimit dhe funikulit. Në qesken skrotale nuk kemi shenja hiperemie as temeparturë lokale ose të gjeneralizuar.  Tumori nëse është malinj mund të jap metastaza limfogjene në noduset limfatike intEËëraortocavale, preaortike, paraaortike, paracavale,.. Metastazet hematogjenE mund të jenë  në 9o% në mushkri,në 72% në mËlci,tru 3o%, në traktin digjestiv 27%.Të tumoret e qelizave të Lejdigut dhe Sertolit  pËr shkak të sekretimit të rritur të hormoneve mund të paraqitet puberteti i hershëm. Për shkak të produkcionit të rritur  të gonadotropinëve mund të paraqitet ginekomastia. Te format jogjermenative mund të kemi vlerat e rritura të estrogjeneve në urinë. Alfaproteinët si marker janë të rritura të carcinoma embrionale dhe teratocarcinoma.Të seminoma ,teratoma, choirocarcinoma kemi vlerat e rritura të alfaproteinës. Vlerat e alfa dehidrogjenezes nuk janë specifike kur janë të rritura. Në diagnozën diferenciale vjenë në pyetje orchiti granulomatoz të TBC, spermatocela, hydrocela. Pas verifikimit se në pyetje është tumori i herdhes, facti se a ka metastaza limfogjene dhe hematogjene duhet caktuar stagingun testicular dhe në bazë këtyre kritereve duhet vepruar.

Stagingu sipas WHO  është:

I…………….A-   Tumori i lokalizuar vetëm në herdhe

II……………..B   Nuk kemi meta limmfogjene retroperitoneale,

IIA………….B1  Numri i limfonodeve të atakuarra është më pak se 6,  me

Madhësi deri 2 cm.

IIB………….B2  Numri i noduseve limfatike të atakuara mbi 6, madhësia

e noduseve 2-5 cmm, tumori është ekstrakapsular.

IIC…………B3   Tumori palpabil abdominal, noduset limfatike janë më të

Mëdha se 5 cm,.

III………….C    Tumori ka atakuar noduset retroperitoneale,metastazet në

Organet viscerale.

Këto informata mund ti fitojmë me ultrazë me sonde transabdominale 3,5 Mhz, me sonde 5 ose 7 Mhz për kontrollim të skrotumit, me  limfografi dhe CT.

Terapia gjenerale e të gjitha tumoreve të herdhes  është menjanimi i herdhes me funikulus deri në rënie/ orchydectomia radicale/ me prerje inguinale. Te seminomet pos orchydectomise duhet bërë radiotërapinë. Te tumoret tjera  malinje duhet bërë pos orchydectomise që paraqet terapinë bazë duhet bërë limfadenectominë retroperitoneale kur duhet menjanuar minimum 6o noduse limfatike. Si terapi plotësuse është kemoterapia sipas WAB shemës, PVB+A. Te pakot e noduseve limfatike ekzistojnë mendime të ndryshme se a duhet bërë kemoterapinë para lymfadenectomise ,ose limfadenectominë më parë si kirurgji citoreduktive. Me  anë të caktimit të markerve mund të evaulohet terapia.

Rezultatet e terapisë të seminomeve shkojnë deri 1oo%,,te ato me meta depozitë  mbi 5o%. Choriocarcinomet janë forma me malinje të tumoreve  të herdhes.Te teratomet  periudha pesëvjeçare është 7o%, te  ato me meta depozitë është 33%.,

Ana përcjellëse e limfadenectomisë  është steriliteti,për çka pas orchydectomise duhet bërë deponimin e spermës në bankë të spermës. Në perioden 2oo7 deri 2o12 janë operuar 24 raste të tumoreve të herdhes, prej tyre PHD seminoma 11, 1o teratocarcinoma,  3 raste choricaarcinoma. Një rast me moshë 24 vjeçare dhënje me moshë 26 vjeçare të posamartuar para limfadenectomis kanë deponuar spermën, sot kanë nga dy fëmijë.Një rast është dërguar në Zagreb,një në Istambull. 17 raste akoma janë me ecuri të mirë, 7 raste kanë vdekur. Te  41 raste të retencës së herdhes të moshave pas pubertetit në PHD nuk kemi pasur rast me proces malinj,kur kemi bërë orchydectomi, ndërsa në 131 raste të moshave 2 deri 15 vjeçë  ku kemi bërë orchydopexi , nuk është dyshuar për proces malinj.Problemet në diagnostike  janë paraqitur te rastet me orchyoepididimit që nuk janë trajtuar dhe ku marja e anamnezës ka qenë e vështërsuar për shkak kulturës së ultë shendetësore.

 

Literatura

 

  1. Bagley D, Huffman J, Lyon E, Urologic Endoscopy  A manual and Atlas, 5-268, Litle ,Brown and Company,Boston/Toronto,1985.,
  2. Batata N, Grabstald H> Upper urinary tract urothelial tumors. Urol.Cl. North Amer., 3,79,1976

3.  Bojanic N,Tatic V, Tumori tëstis, 1-11o, Skolska knjiga, Beograd,1991.,

4. Dambro M, Klinik Tani ve Tadavi, Istanbul,1998.,

5.  Eichenauer R, Vanherpe H, Klinik kilavuzu uroloji, 1-553, Yuce, Istanbul,1995.,

6. Konëty B,Caroll, P. Urothelial carcinoma-cancer of the Blader,Uretër, renal pelvis, Smith`s Genëral Urology, 3o8-323, Lange, Toronto, 2oo8.,

7. Konëty B, Wiliams R., Renal Parenchymal Nëoplasm, Smith`s Genëral Urology, 328-344, Lange,Toronto,2oo8.,

8. Kumar A, Michell F, Basic Pathology, Nëw Yok, 2oo2,

9. Kizilay F., Kalemici S, et…Prostat kanseri molekuler tanisinda androjen reseptoru gen mutasyon analizin yeri genotip-fenotip iliskisi, V onko-uroloji kongresi, 2o13,Uskup.

1o. Llambrev S, Viktorov I, Atanasov N. Urologija,15-41o, Medicina, Sofija, 1966.

11.Malden T., Cancerof the upper urothelial tract.In The management of Bladder cancer,1988.

12.McCarron J.P.,Tumors of renal pelvis an uretër-current concepts and management.Semin.Urol. 1,75,1983

13. Mayor G., Hauri,D.,Sulmoni A., Ozet Uroloji, 2oo-2o2, Arkadas, Kirklareli,1984.,

14.Marekovic Z, Tumori bubrega I njihovo lecenje,Medicinar, XXIV,3-4,247-252.Pliva, Zagreb, 1973.,

15. Markovic , Urologija 1, Beograd, 1997.,

16. Markovic V, Bolesti prostatae,Beograd,2ooo.,

17. Mikulcic,V., Korsic M, Tëpavcevic D., Klinicke osobitosti feokromocitoma, Arterijska hipertenzija, 143-155, KBC,Zagreb,198o.,

18. Moser K,Stacher A., Chemoterapie Maligner Ekrankungen, 13-29o, Deuthcher Arztë –Verlag,Koln,1984.,

19. Novak, R, Tumori testisa3-112,Medicinski Fakultet Sveucilista u Zagrebu,1984.,

2o. Garnick M,Richie J, Primary Noplasms of he Kidnëy and Renal Pelvis.Diseases of the Kidnëy, 785-8o5, London 1993.,

21. Petkovic S, Hirurgjija urogenitalnih organa, 11-54o, Medicinska knjiga, Beograd,195o.,

22.Petkovic S, Treatment of bilateral renal pelvic and ureteral tumors.Eu.Urol.4,397,1978.

23. Petkovic S, Urologija,Medicinska knjiga, Beograd-Zagreb, 1984.,

24.Petkovic S.,Tumori pijelona I uretera u regionima endemske nefropatije.III simpozijum o endemskoj nefropatiji,XXIII/3SANU,1985.

25. Pirinci N,Gunës M et…Our results of Partial Nëpohrectomy in Localized Renal Tumors, 5 Uro-oncology Wintër Congres, Skopje,2o13.,

26. Presti,J,Kanë Ch,Shinohara K,Carolll,P., Nëoplasm of the Prostatae Gland, Smith`s Genëral Urology, 348-372, Lange,Toronto,2oo8

27. Presti,J., Genital Tumors, Smith`s Genëral Urology, 375-382, Lange, Toronto,2oo2.,

28. Pustisek,S., Pasini J., Tumori bubrega u djecjoj dobi I njihovo lecenje, Medicinar,XXIV, 3-4, 253-261,Pliva,Zqgreb,1973.

29. Ozcan M, Altinova S, et…Robot yardimli laparaskopik radikal prostëtktomi ve pelvik lemnf nodu diseksiyonu yapilan hastalarda metastatic lenf nodu saptanan hastalarin degerlendirelmesi, V uroonkoloji kis kongresi,2o13,Uskup.,,

3o. Vidovic Ml, Urologija,3-133,Skolska knjiga,Zagreb,1992

31. Vlatkovic G, Bolesti mokracnih organa u djece, 539-548, Skolska kniga , Zagreb,1985.,

 

32. Salmans S, Prostatae,questions you have …answers you ned, Harper Torch,1-226,  Nëw York,1996.,

33. Savic P, Uroloska oboljenja u dece,315-346,Medicinska knjiga, Beograd,1995.,

34. Spaventi S,Kolaric K,Dekaris D,Grgic M. Kemoterapija malignih solidnih tumora,7-361, Medicinska Akademija Zbora Lijecnika Hrvatske, Zagreb,1982.,

35. Small E., Imunology-imunotherapy of Urologic Cancer, Smith`s  Genëral Urology,297-3o6, Lange, Toronto,2oo8.,

36.. Schwabe W.,Die prostatë sprechstunde. 1-25.Kalsruhe.1971.,

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>